زمینه و هدف: دیابت یک اختلال متابولیکی مهم است و استرس اکسیداتیو می تواند با مسیر سیگنال دهی انسولین تداخل داشته باشد و یا به طور مستقیم با پاتوژنز دیابت مرتبط باشد. مسیرهای سیگنالینگ AKT نقش مهمی در تنظیم هموستاز گلوکز و تکثیر سلول های بتا دارد. پارا-سایمن یک مونوتروپن معطر با خواص آنتی اکسیدانی و آنتی التهابی می باشد. در مطالعه حاضر، اثرات درمانی پارا-سایمن بر سطح گلوکز و انسولین خون، ظرفیت آنتی اکسیدانی و میزان mRNAی ژن AKT در موش های صحرایی دیابتی ناشی از استرپتوزوتوسین مورد بررسی قرار گرفت. مواد و روش­ها: دیابت با تزریق 55 میلی گرم بر کیلوگرم وزن بدن استرپتوزوتوسین در موش های صحرایی نر نژاد ویستار القا شد. آنالیزهای بافت شناسی، بیوشیمیایی و Real-time PCR برای بررسی اثرات متفورمین (55 میلی گرم بر کیلوگرم وزن بدن) و پارا-سایمن (دوز 25، 50 و 100 میلی گرم بر کیلوگرم وزن بدن) بر میزان گلوکز، انسولین، ظرفیت آنتی اکسیدانی و بیان mRNAی ژن AKT انجام شد. یافته ها: استرپتوزوتوسین باعث افزایش سطح سرمی گلوکز، کاهش سطح سرمی انسولین، ظرفیت آنتی اکسیدانی سرم، میزان mRNAی AKT در پانکراس و اندازه جزایر بتا شد. تیمار با متفورمین یا پارا-سایمن سطح گلوکز، انسولین، mRNAی AKT، اندازه جزایر بتا و ظرفیت آنتی اکسیدانی را به روش مستقل از دوز بهبود بخشید. نتیجه گیری: این نتایج نشان می دهد که پارا-سایمن دارای ویژگی کم کردن قند، افزایش انسولین و خاصیت آنتی اکسیدانی است و می تواند مسیر سیگنالینگ Akt/mTOR را تقویت کند. بنابراین، ممکن است برای درمان دیابت به تنهایی یا همراه با متفورمین موثر باشد. کلمات کلیدی: دیابت ملیتوس، پارا-سایمن، استرس اکسیداتیو، AKT

مقدمه: گیاه آویشن دنایی (Thymus daenensis Celak. subsp. daenensis) یکی از گونه های اندمیک جنس آویشن در ایران است. این گیاه به صورت سنتی به عنوان ضدنفخ، هضم کننده غذا، ضد اسپاسم، ضد سرفه و خلط آور در ایران مصرف می شود.هدف: هدف از این مطالعه بررسی اجزای تشکیل دهنده اسانس سرشاخه های گل دار آویشن دنایی بود. روش تحقیق: در این مطالعه اسانس سرشاخه های گل دار گیاه که به روش تقطیر با آب به دست آمده بود توسط تکنیک های GC/FID و GC/MS آنالیز گردید. یافته ها: نتایج به دست آمده نشان می دهد، این اسانس حاوی بیش از 26 ترکیب (معادل تقریباً 7/99 درصد) است. ترکیبات اصلی اسانس عبارت بودند از: تیمول (7/74 درصد)، پارا-سایمن (5/6 درصد)، بتا-کاریوفیلن (8/3 درصد) و متیل کارواکرول (6/3 درصد).نتیجه گیری: این گونه دارای درصد بالایی از مواد فنولی مخصوصاً تیمول است که می تواند به عنوان جایگزین آویشن اروپایی معرفی گردد

به منظور بررسی کیفی و کمی اسانس سرشاخه های گلدار گیاه Thymus kotschyanus در شرایط کشت گلخانه و مزرعه، بذر چهار جمعیت از این گونه از مناطق آذربایجان شرقی، سیراچال تهران، میانه و تبریز جمع آوری و پس از کشت در گلخانه و مزرعه موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع مورد مطالعه قرار گرفت. نمونه ها در گلخانه در طرح کاملا تصادفی با سه تکرار و ده گلدان برای هر واحد آزمایشی و در مزرعه در بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار کاشته شدند. برای جداسازی اسانس گیاهان از دستگاه تقطیر آب (کلونجر) استفاده شد و بعد توسط دستگاه GC و GC/MS ترکیبهای اسانس، مورد تجزیه و تحلیل و شناسایی قرار گرفتند.ترکیبهای عمده موجود در اسانس شامل تیمول (Thymol)، کارواکرول (Carvacrol) و پارا- سایمن (p-cymen) بود.مقدار حداکثر تیمول برای 65.94 درصد در جمعیت مربوط به آذربایجان شرقی و حداکثر مقدار کارواکرول 53.14 درصد در جمعیت مربوط به سیراچال و بالاترین مقدار پارا- سایمن برابر 20.4 درصد در جمعیت آذربایجان شرقی اندازه گیری شد.در نمونه های مزرعه بازده اسانس نسبتبه نمونه های گلخانه بیشتر، ولی درصد ترکیبهای عمده تیمول و کارواکرول کاهش یافت، و مونوترپنها درصد بیشتری از وزن اسانس را نسبت به گلخانه به خود اختصاص دادند. مقدار ترکیب پارا- سایمن در مزرعه افزایش یافته، در صورتی که گاما- ترپینن درصد بسیار ناچیزی را تشکیل داد که این پدیده می تواند به دلیل مسیر مشترک تشکیل این ترکیبها در گیاهان وابسته باشد که به دلیل اختلاف شرایط آب و هوایی در دو محیط باعث تبدیلاتی در ترکیبهای اسانسها می شود.

دراین مقاله-PMVشبه نرم روی شبه-MVجبرها معرفی و برخی از خواص جبری آن مورد بررسی قرار می گیرد. به ویژه نشان می دهیم که یک کونترواریانت فانکتور از کتگوری شبه-MVجبرها به کتگوری نیم گروه ها وجود دارد. شبه-MVجبرهای )پارا( توپولوژیکی نیز تعریف و ارتباط آن با-PMVشبه نرم ها مطالعه می شود. در انتها فیلتر توپولوژی روی این ساختار جبری معرفی و نشان می دهیم که این ساختار توپولوژیکی یک پارا شبه-MVتوپولوژیکی است.

مقدمه: روش استخراج اسانس های گیاهی می تواند راندمان استخراج، درصد و نوع ترکیبات شیمیایی موجود در آن را تغییر دهد.مواد و روش ها: در این تحقیق اسانس حاصل از میوه های گیاه زنیان (Carum copticum)، با دو روش تقطیر با آب و استخراج با مایکرویو بدون استفاده از حلال، استخراج گردیده و ترکیب شیمیایی اسانسهای حاصل به کمک دستگاه کروماتوگرافی گازی- اسپکتروسکپی جرمی (GC.MS) شناسایی شد. سپس جهت بررسی ویژگی ضدمیکروبی اسانس ها حداقل غلظت بازدارندگی (MIC) اسانس ها با روش رقیق نمودن در محیط آگار بر باکتری Escherichia coli مورد بررسی قرار گرفت.یافته ها: در هر دو اسانس 11 ترکیب استخراج شد. اجزای اصلی اسانس در روش تقطیر با آب شامل: گاما- ترپینن (40.37%)، پارا- سایمن (28%)، تیمول (96.24%) گزارش شدند. در روش استخراج با مایکرویو بدون استفاده از حلال اجزای اصلی اسانس شامل: تیمول (35.28%)، گاما- ترپینن (19.32%)، پارا- سایمن (51.23%)، کارواکرول (76.2%) گزارش شدند. نتیجه گیری: نتایج این تحقیق نشان می دهد تفاوت در روش استخراج به ویژه از جهت درجه حرارت و زمان فرآیند سبب تغییر در ترکیبات شیمیایی بدست آمده می شود.

گیاه زول خراسانی با نام علمی Eryngium bungei Boiss، و گیاه چوچاق با نام علمی Eryngium caeruleum M.B  از گونه های متعلق به خانواده جعفری می باشند که پراکندگی نسبتا وسیعی در مناطق شمالی ایران دارند. از گونه هایی از این جنس در طب سنتی ایران به عنوان مدر، اشتها آور و ملین استفاده می گردد. در این تحقیق اندام های هوایی گیاهان مذکور از اطراف نکا، منطقه ای واقع در استان مازندران، در تیره ماه 1380 جمع آوری شدند و پس از استخراج اسانس اندام های هوایی به روش تقطیر با آب، اجزای متشکله روغن فرار با استفاده از دستگاه گاز کروماتوگراف و گاز کروماتوگراف متصل به طیف نگار جرمی مورد شناسایی و تعیین مقدار قرار گرفت. نتایج حاصل از این تحقیق منجر به شناسایی 29 ترکیب در گیاه زول خراسانی و 12 ترکیب در گیاه چوچاق شد. از بین این ترکیبات پارا – سایمن -8-ال (1/14%)، متیل 2- دکانوات (4/10%) و لیمونن (%8.0)، ترکیبات عمده موجود در اسانس زول خراسانی و ترکیبات لیمونن (1/52%)، بتا - سزکوئی فلاندرن (1/8%)، آلفا - پینن (5/5%) و دلتا -2- کارن (3/5%)، ترکیبات عمده موجود در اسانس چوچاق را تشکیل می دهند.

پارا پلژی بر اثر عوامل مختلفی از قبیل پارگی و یا ترمیم جراحی آنوریسم آئورت، پارگی و یا ترومبوز آئورت،دیسکسیون آئورت، آمبولی شریان نخاعی قدامی، اختلالات انعقادی و بیماری لوپوس که همگی باعث اختلال جریان خون نخاع و ایسکمی نخاع می شوند بوجود می آید. هیپوتانسیون نیز ممکن است سبب انفارکتوس نخاع گردد،ولی در بررسی مدلاین و گزارشات موجود وقوع انفارکتوس نخاع در بیمارانی که به عللی غیر از ضایعات آئورت لا پاراتومی شده بودندبسیار نادر می باشد. در این مقاله بیمار گزارش شده بدنبال خونریزی داخلی و دو بار لاپاراتومی در نتیجه هیپوتانسیون طولانی مدت دچار انفارکتوس نخاع و پاراپلژی گردیده است. با توجه به سن، شغل و سلامت جسمانی که بیمار گزارش شده از آن برخوردار بود، احتمال ضایعات قلبی ـ عروقی و در نتیجه ترومبوآمبولی بسیار بعید بود. در ضمن با توجه به دو عمل انجام گرفته و فاصله زمانی بین دو عمل در این بیمار، تنها عامل ایجاد کننده قابل طرح هیپوتانسیون طولانی مدت می باشد که سبب ایسکمی و انفارکتوس نخاع گردیده است.

جذب پارا- نیتروفنل در روی سه کربن فعال مختلف (F100, S.E.I, and B.D.H.) و در 28 درجه سانتیگراد و در شرایط کنترل شده از pH مورد بررسی قرار گرفته است. دو مدل سینیتیکی مختلف Langmuir و Frendlich مطالعه و با هم مقایسه گردیده است. ظرفیت جذبی کربن های فعال بستگی به سطح فعال و نیز به PZC کربنها دارد. در شرایط اسیدی که pH محلول به اندازه کافی کمتر از pKa پارا- نیترو فنل است، ملاحظه گردید که تمایل جذبی کربنها بالا بوده و دانسیته الکترونی حلقه های اروماتیکی اثر مهمی در نیروی جذبی واندروالسی دارد. در شرایط قلیایی (pH = 8 - 12) ملاحظه گردید که نیروی دافعه الکترواستاتیکی نقش مهمی در چگونگی جذب دارد. اثر pH باید از دو نظر یعنی هم بر روی سطح کربن فعال و هم بر روی مولکول جذب شونده، مورد توجه قرار گیرد. جذب مواد محلول در شرایط قلیایی و pH های بالا بستگی به غلظت شکل انیونی انها دارد. ایزوترم های جذب در مدلهای سینیتیکی Langmuir و Frendlich فیت گردید تا پارامترهای مربوط به هر یک از این مدلها به دست اید.

استفاده از آنتی اکسیدان ها در فرمول بندی پیشرانه های کامپوزیتی اجتناب ناپذیر است. این مواد به منظور حفظ پایداری پیشرانه در طول مدت انبارداری به فرمول بندی افزوده می شوند. در این مقاله، روش سنتز حد واسط 2- ترشیو بوتیل- 4- متیل فنل که در تولید آنتی اکسیدان A.O.2246 مورد استفاده قرار گرفته، در حضور مایعات یونی اسید برونستد به عنوان حلال و کاتالیزور بررسی شده است. علاوه بر این کلیه پارامترهای موثر در واکنش مانند دما، نسبت مولی مواد اولیه، نوع و مقدار کاتالیزور مایع یونی و زمان مورد بررسی قرار گرفته و مقدار بهینه برای هر یک از پارامترها گزارش شده است. ترشیوبوتیله کردن پارا-کرزول همراه با تولید دو محصول یعنی 2- ترشیوبوتیل پارا-کرزول و 2 و 6- دی- ترشیو بوتیل پارا-کرزول است. در بین مایعات یونی به کار گرفته شده در این واکنش مایع یونی تری- فنیل (بوتیل-4- سولفونیل) فسفونیوم سولفونات، بهترین نتایج را در بر داشت و محصول اصلی واکنش (2- ترشیوبوتیل پارا-کرزول) با گزینش پذیری 91.7%، و تبدیل پارا- کرزول 73.2% در شرایط بهینه بدست آمد.